Voor het onderzoeksprogramma ‘Leren, educatie en het brein’ van de afdeling Onderwijsneurowetenschap worden er dringend drie nieuwe medewerkers gezocht:

-Universitair Docent Kinder- of Ontwikkelings-neuropsychologie
-Postdoc Neuropsychologische determinanten van ‘leren’ in het hoger onderwijs
- Beleidsmedewerker Onderzoek 

Er zijn ook nog twee andere vacante functies:

-Junior onderzoeker Kinder- of Ontwikkelingspsychologie of Orthopedagogiek
-Onderzoeksmedewerker ‘Onderwijsontwikkeling in Brein & Leren perspectief’

Ga voor meer informatie over deze vacatures naar de vacaturepagina op deze site.

Wilt u meer informatie over werken bij de VU, kijk dan op www.werkenbijdevu.nl

Op 28 mei 2013 wordt het 2e jaarcongres “Leve het jonge kind” gehouden in de jaarbeurs in Utrecht. Hier wordt het jonge kind in de leeftijd van 0-7 jaar centraal gesteld middels een breed palet aan thema’s, visies, methoden en projecten. Leerkrachten uit de onderbouw van basisscholen, professionals uit kinderopvang, peuterspeelzaalwerk, docenten van ROC’s en PABO, beleidsmakers en anderen die het jonge kind een warm hart toedragen kunnen hier met elkaar uitwisselen en zich laten inspireren door de nieuwste inzichten over het jonge kind. Jelle Jolles zal hier een keynote lezing houden met de titel: “Het kind, nieuwsgierigheid en de neurocognitieve ontwikkeling.” Hierover kunt u meer lezen in de Agenda. Voor meer informatie over het congres “Leve het jonge kind!” klik hier.

Neuromythen: misverstanden over het brein die worden toegepast in de klas. Docenten willen graag meer leren over het brein, maar hebben moeite om feiten van fictie te onderscheiden. Gemiddeld geloven docenten in 50% van de mythen. Dit blijkt uit een onderzoek van Sanne Dekker, Nikki Lee en Jelle Jolles (instituut LEARN!) in samenwerking met Paul Howard-Jones (Universiteit van Bristol), in oktober 2012 gepubliceerd in Frontiers in Psychology. Opvallend is dat met name docenten die veel feitenkennis over het brein bezitten, veel mythen geloven. Dit benadrukt de noodzaak van goede bijscholing voor docenten. Lees het hele artikel.

Volgens Jelle Jolles kan het positieve effecten hebben op zowel jongens als meisjes

Scholen zouden meermoeten experimenten met gescheiden lessen voor jongens en meisjes. Die oproep kwam vanuit de Christelijke schoolbesturen en wordt zowel door wetenschappers als vanuit het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW) positief ontvangen.

Prof. Jelle Jolles,hoogleraar hersenen, gedrag en educatie, stelt in de Volkskrant dat de scheiding inderdaad positieve effecten kan hebben op zowel jongens als meisjes. “Meisjes worden door jongens geremd omdat die beter zijn of doen alsof ze beter zijn.” Hij waarschuwt wel dat jongens en meisjes niet bij alle vakkengescheiden moeten zitten: “Jongens kunnen zich vaak net iets minder goed verbal uitdrukken. Ze zijn impulsiever dan meisjes, maar kunnen via taal leren dieimpulsen beter te beheersen. Van meisjes kunnen ze leren hoe je je in taal uitdrukt. Meisjes kunnen van jongens leren om wat ondernemender te worden.”

Venema, S. Jongens en meisjes gescheiden, dat is zo’n gek idee nog niet. Uit de Volkskrant, 16 augustus 2011.

Bekijk het volledige artikel kijk op www.vk.nl of stuur een mail naar brein.fpp@vu.nl.

Er zijn nieuwe aanwijzingen gevonden dat Alzheimer beter voorspeld kan worden door onderzoek te verrichten in meerdere hersengebieden en in het bijzonder de pariëtaalkwab; verantwoordelijk voor ondermeer het besef van ruimte. De laatste jaren hebben studies over de ziekte van Alzheimer zich voornamelijk gefocust op de mediale temporale schors. Dit gebied in de hersenen speelt een belangrijke rol bij het expliciete geheugen, maar levert onvoldoende diagnostische betrouwbaarheid in de vroege fase van de ziekte van Alzheimer. Heidi Jacobs bestudeerde als promovendus aan de Universiteit Maastricht veranderingen in de pariëtaalkwab in relatie tot de vroege diagnostiek van Alzheimer. Begin juli verdedigde ze met succes haar proefschrift en verkreeg daarvoor het predicaat ‘cum laude’.

Alleen met goede cijfers en motivatie, zegt het kabinet. Neurowetenschappers, waaronder Jelle Jolles, hebben twijfels bij het plan.

Jongenshersenen, zeggen neurowetenschappers, ontwikkelen zich anders dan meisjeshersenen. Jongens zouden daardoor meer in techniek geïnteresseerd zijn en een beter ruimtelijk inzicht hebben. Maar ze zijn ook drukker, beweeglijker, minder beheerst en slechter in planmatig werken. Op school halen ze lagere cijfers. Wat als universiteiten en hogescholen hun studenten voor topopleidingen gaan selecteren, zoals het kabinet wil, en gaan kijken naar de cijferlijst en de motivatie van scholieren die toegelaten willen worden? Zijn jongens dan in het nadeel?

Jelle Jolles zegt dat jongens in het nadeel zijn als universiteiten en hogescholen gaan selecteren op cijfers. Maar hij is wel blij met het plan van het kabinet, als het tenminste óók en éérst leidt tot verbetering van het onderwijs. Daar zit volgens hem het probleem: jongens, en ook sommige meisjes, zijn slechter gaan presteren doordat het onderwijs in de jaren 90 veel te vrij is geworden. „We dachten dat scholieren beter zouden plannen en zich verantwoordelijker zouden gedragen als ze meer vrijheid kregen. Het omgekeerde is waar gebleken.”
Logisch, vindt Jolles, want inmiddels heeft neurowetenschappelijk onderzoek aangetoond dat de hersenen van jonge mensen daar nog niet rijp voor zijn.

Koelewijn, J. Jongens deden het ooit beter. Uit nrc 5 juli 2011

Zie voor het complete artikel de website van nrc of stuur een mail naar brein.fpp@vu.nl

Prof. dr. Jelle Jolles is directeur van LEARN! en het centrum Brein en Leren

Jolles, hoogleraar hersenen, gedrag en educatie aan de VU, legt uit waarom het competentiegericht onderwijs niet kan werken. „De vaardigheid in het plannen is bij de meeste studenten nog onvoldoende ontwikkeld. Zij hebben nog totaal geen overzicht over de leerstof en zien niet wat het belang ervan is. Ook naar jezelf kijken en evalueren is voor veel studenten te hoog gegrepen. De prefrontale schors van veel jongeren, waar dit soort hersenactiviteit plaatsvindt, is tussen 17 en 22 jaar nog aan een laatste rijpingsfase bezig. De omgeving, dus de docent, heeft een zeer belangrijke taak in het begeleiden daarvan. Docenten moeten steun, sturing en inspiratie geven om deze rijping mogelijk te maken. En dat is precies wat in het competentiegerichte onderwijs veel te weinig plek heeft gekregen.” Heel veel jongerejaars studenten leren nog niet voor hun toekomst, want daar hebben ze nog geen zicht op, zegt Jolles. „Ze willen structuur en duidelijkheid, ze moeten nog zeker een paar jaar bij de hand genomen worden.”

In NRC verscheen een driedelige serie over competentiegericht onderwijs in het hbo: competentiegericht onderwijs bleek doorgeschoten idealisme. In deel 2 is Jelle Jolles geïnterviewd.

Funnekotter, B. Hoe het hbo de vakdocent verjoeg, NRC (22 juni 2011)

Hoofdgebouw Vrije Universiteit Amsterdam, 2A-00
Over opvoeding, omgeving, de psyche en het brein

Bent u geïnteresseerd in opvoeding, omgeving, de psyche en het brein? Kom dan 21 juni a.s. om 12.00 uur naar het college van professor Jelle Jolles van de Faculteit der Psychologie en Pedagogiek. In dit speciale open college gaat Jolles in op de ‘verbreining’ van de adolescent tot volwassene en de uitermate spannende nieuwe inzichten waarover pedagogen, psychologen en hersendeskundigen de laatste jaren beschikken.

Inhoud college
Ons brein ontwikkelt zich nog tot ver na ons twintigste levensjaar. Het blijkt dat niet alleen ouders, vrienden en leraren van belang zijn bij de ontplooiing van ons brein, maar ook de biologische ontwikkeling van een kind. Wat betekent dit voor het maken van keuzes voor een kind? En wat betekenen deze inzichten voor de inrichting van het huidige onderwijs? Oftewel: hoe kan de opvoeding en de ontplooiing van kinderen en tieners door deze inzichten worden verbeterd?

U kunt zich aanmelden via a.blanksma@psy.vu.nl onder vermelding van ‘Leer je brein kennen’ in het onderwerp.

Professor Jelle Jolles
Professor Jelle Jolles is regelmatig in het nieuws als het gaat om onderwerpen die met educatie en breinontwikkeling te maken hebben. Hij is hoogleraar hersenen, gedrag en educatie en directeur van VU-onderzoeksinstituut LEARN! en het centrum Brein en Leren. Hier werken neuropsychologen en pedagogen die weten welke hersenprocessen gaande zijn bij de ontwikkeling van een kind. Via hun onderzoek zoeken ze actief de dialoog met de onderwijspraktijk.